Tomasz KiełtykaRok 2024 przynosi pierwszy model Duometre z kopertą ze stali. Manufaktura Jaeger-LeCoultre przeprojektowany zegarek zestawiła z przykuwającą wzrok, niebieską tarczą oraz komplikacją faz Księżyca.
Podczas tegorocznych targów Watches & Wonders firma Jaeger-LeCoultre skupiła się nie swoim flagowym produkcie – prostokątnym Reverso – lecz na pozostałych kolekcjach, w których zademonstrowała swoje zegarmistrzowskie możliwości. I tak, poza opisanym już przez nas modelem Master Ultra Thin Perpetual Calendar, manufaktura z Le Sentier zaserwowała kilka nowości w ramach linii Duometre. Jedną z nich jest model Duometre Quantieme Lunaire, który pokazano w 2015 roku, a teraz debiutuje w odświeżonej odsłonie ze stalową kopertą.
Duometre – system równomiernego rozprowadzania energii
Nie od dziś wiadomo, że tym, co od dekad spędza sen z powiek zegarmistrzom, jest problem równomiernego rozprowadzania energii w ramach mechanizmu, a tym samym precyzyjnego pomiaru czasu. Weźmy np. werk z komplikacjami – w tym przypadku każdy przeskok datownika czy zmiana położenia dysku z fazami Księżyca generuje pobór energii, który w efekcie zakłóca pracę podstawowych wskazań – godzin, minut i sekund. Pomysł Jaeger-LeCoultre, wdrożony w ramach kolekcji Duometre, zakłada użycie dwóch bębnów sprężyny, z których jeden „zasila” komplikacje dodatkowe, a drugi wyłącznie wskazania czasu. Dzięki temu system Duometre gwarantuje stałość rozprowadzania energii, niezależnie od tego czy komplikacja działa, czy nie.
Aby podkreślić precyzję kalibru, Jaeger-LeCoultre wprowadził charakterystyczny element dodatkowy na tarczy – jest nim widoczna na godz. 6 wskazówka seconde foudroyante, która wykonuje pełny obrót w ciągu jednej sekundy, na co składa się sześć „skoków”, umożliwiając obserwację interwałów wynoszących dokładnie 1/6 sekundy.
Odświeżony projekt
W nowej odsłonie zegarka zachowano układ wskazań ze wspomnianego już modelu sprzed blisko dekady, ale całość dość mocno przeprojektowano. Tym, co rzuca się w oczy jest zastąpienie kanciastych powierzchni koperty obłościami. Informacja prasowa zawiera związane z tym określenie savonette, w dosłownym tłumaczeniu z francuskiego oznaczające mały krążek mydła o zaokrąglonych konturach, który można trzymać w dłoni. W kontekście kształtu koperty nazwa odnosi się do tworzonych w manufakturze z Le Sentier w XIX wieku zegarków kieszonkowych.
Projektanci Jaeger-LeCoutre postawili również na wykorzystanie mocno wypukłego szkła glassbox, które nachodzi na wypukły przy brzegach cyferblat. W połączeniu z wąskim bezelem tarcza zdaje się wypełniać całą widoczną od frontu powierzchnię. Jeśli jesteśmy już przy cyferblacie, warto zwrócić uwagę na to, jak został wykończony. Część główna jest opalizująca, ma bardzo delikatny blask, który daje poczucie wizualnej głębi. Tarczki poddano promienistemu szczotkowaniu, „wpuszczając” je nieco w główną powierzchnię i dodając tym samym projektowi więcej trójwymiarowości.
Układ wskazań obejmuje tarczkę datownika oraz faz Księżyca (na godz. 10), godzin i minut (na godz. 2) oraz seconde foudroyante (wskazówki obracającej się raz na sekundę – widocznej na godz. 6). Dopełnienie projektu stanowi centralny sekundnik.
Za napęd wszystkich wskazań posłużył manualnie nakręcany kaliber 381. Widoczny przez szafirowe szkło dekla werk zbudowano z 374 komponentów i zapewnia 50 godzin rezerwy chodu (dla każdego z bębnów sprężyny). Mostki udekorowano promieniście rozchodzącymi się pasam genewskimi, co – biorąc pod uwagę, że elementy dekorowane są jeden po drugim i łącznie muszą tworzyć idealnie pasującą całość – nie jest łatwe.
Zegarek trafi do sprzedaży na pasku ze skóry aligatora. Jeden egzemplarz wyceniono na 47 600 EUR (~206 000 PLN).
