Historia marki ORIS
Marka Oris powstała w 1904 roku. Założyli ją pochodzący z Le Locle (Szwajcaria) Paul Cattin i Georges Christian. Z początku współpracowali z 24 zegarmistrzami, jednak firma bardzo szybko się rozwinęła (liczne oddziały – między innymi w Waldenburgu czy Hoelstein) i niebawem zatrudniała ponad 300 osób, stając się największym przedsiębiorstwem w regionie. Niestety w 1939 roku, głównie za sprawą słabej dostępności materiałów do produkcji zegarków naręcznych, przyszło załamanie rynków sprzedaży. Ciągłość zapewniło Orisowi wprowadzenie linii produkcyjnej użytkowych budzików (dzisiaj są to już wyjątkowe okazy kolekcjonerskie). Po tym bez wątpienia trudnym okresie manufaktura złapała wiatr w żagle. Stało się to dzięki wprowadzeniu w 1949 roku niedrogich wodoszczelnych zegarków naręcznych czy tworzeniu mechanicznych komplikacji (m.in. automatyczny naciąg z rezerwą chodu na tarczy – Cal. 601).
Kamieniem milowym był rok 1982, kiedy to Oris stał się prywatną manufakturą. Trzy lata później firma postanowiła produkować wyłącznie zegarki mechaniczne. Tej zasady trzyma się do dnia dzisiejszego.
Oferta Oris to połączenie zegarmistrzowskiej pracy, precyzyjnych mikromechanicznych części oraz wzornictwa, które nie poddaje się trendom mody. W każdym czasomierzu widać wieloletnią tradycją przeplatającą się z nowoczesną technologią (np. ciągłe badania nad systemami High-Mech i wprowadzenie ich do najnowszych modeli).
Czasomierze marki pogrupowane są w ramach 4 kolekcji: Motor Sport, Diving, Aviation, Culture (motoryzacja, nurkowanie, lotnictwo i kultura).
Znakiem rozpoznawczym Orisów jest czerwony rotor (wahnik). Można go zobaczyć (od strony dekla) w niemal każdym czasomierzu tej marki.
Oris wspiera w Polsce wrocławski festiwal „Jazz nad Odrą”. Odzwierciedleniem tego typu działań są specjalne edycje zegarków z kolekcji Culture. Te wyjątkowe czasomierze marka tworzy w hołdzie wielkim gwiazdom jak choćby Miles Davis, Bob Dylan, Frank Sinatra, Dizzy Gillespie, Oscar Peterson (nagrodzony przez portal CH24.PL tytułem Zegarek Roku 2010) czy Chet Baker.
