Carl F. Bucherer Manero ChronoPerpetual
Łukasz DoskoczStworzony przez zegarmistrzów Carl F. Bucherer czasomierz Manero ChronoPerpetual łączy w sobie dwie najbardziej moim zdaniem „zegarkowe” komplikacje zegarmistrzowskie: chronograf oraz wieczny kalendarz. Zamknięty w eleganckiej kopercie manufakturowy mechanizm jest kolejną po Patravi EvoTech ciekawą propozycją odradzającej się marki.
W roku 45 p.n.e., Sosigenes, astronom z Aleksandrii, opracował podstawowe zasady dla kalendarza używanego dzisiaj. On podzielił rok na dwanaście miesięcy: siedem miesięcy po 31 dni, cztery miesiące po 30 dni i jeden 28 dni, otrzymując 365 dni w roku, a co 4 lata dodatkowo korygowano rok dodając jeden dzień, dlatego średnia długość roku wynosiła 365,25 dnia. Później, system stał się rozpowszechniony na cały znany świat dzięki wielkiemu rzymskiemu Imperatorowi Juliuszowi Cezarowi. Jednakże, ten tak zwany kalendarz juliański zawierał błąd 0.0078 dnia na rok. Ta niezgodność została poprawiona w 1582 przez Papieża Grzegorza XIII. System, który otrzymał imię po nim, wprowadza zasadę, że lata o numerach podzielnych przez 100, ale nie przez 400, nie będą przestępne. Kalendarz gregoriański jest używany do dzisiaj, jako podstawa i baza dla pomiarów czasu.
Ponieważ dla mechanicznego zegarmistrzostwa kalendarz Gregoriański jest nie lada wyzwaniem, komplikacja wiecznego kalendarza (Perpetual Calendar) uznawana jest jedną z najtrudniejszych zegarmistrzowskich komplikacji, nie bez powodu zaliczanych do tzw. Grand Complication. Choć do tej pory zegarmistrzom nie udało się stworzyć mechanizmu uwzględniającego także wspomnianą różnicę lat podzielnych przez 400, mechaniczny kaliber idealnie pokazujący kolejne dni kalendarza jest bardzo cenioną, ekskluzywną i drogą komplikacją. W najnowszym modelu manufaktury Carl F. Bucherer – Manero ChronoPertpetual – wieczny kalendarz sprzęgnięty jest z chronografem typu flyback (powracająca sekunda), czyli stoperem pozwalającym odmierzać określone odcinki czasu.
Kaliber CFB 1904 bazuje na automatycznym mechanizmie stworzonym przez manufakturę Vaucher. Komplikacje stworzone i dołożone zostały przez manufakturę Carl F. Bucherer. Kalendarz wyposażony jest we wskazanie daty (na godzinie 12), dnia tygodnia (na godzinie 6), miesiąca oraz roku przestępnego (na godzinie 9) oraz faz księżyca (na godzinie 3). Chronograf zaś zlicza godziny (na godzinie 6) ora minuty (na godzinie 9). Małe tarcze obu komplikacji są ładnie ze sobą połączone i tworzą czytelną całość. Przy pełnym naciągu sprężyny mechanizm gwarantuje 50h rezerwy. Trzeba przyznać, że designerom Bucherera udało się, mimo dużego tłoku, stworzyć ładną, proporcjonalną, czytelną i elegancką tarczę. Różne wykończenie powierzchni (matowy środek i chropowate totalizatory), czarne wskazówki stopera i złote kalendarza, masa luminescencyjna na indeksach i wskazówkach (godzinowej i minutowej) i wreszcie dysk faz księżyca w czarno-stalowych barwach dają bardzo estetyczną kompozycję, mimo względnego przeładowania.
Manero ChronoPerpetual dostępny będzie w dwóch rodzajach, a właściwie materiałach, z jakich wykonana jest koperta: różowym złocie lub stali. Obie wersje będą ściśle limitowane, do odpowiednio 100 i 150 egzemplarzy. Wymiary obu to 42.5mm średnicy oraz 14.3mm grubości. Jak na zegarek tej klasy przystało, także cała powierzchnia koperty została wykończona elementami satynowanymi oraz polerowanymi. Szafirowy dekiel pozwala na podziwianie pracy pięknego, ozdobionego ręcznie mechanizmu z 22ct złotym wahnikiem. Pasek zegarka wykonany jest ze skóry aligatora, w kolorze brązowym lub czarnym.
Informacje techniczne:
Mechanizm:
CFB 1904 z naciągiem automatycznym, 49 kamieni, 50h rezerwy chodu
Koperta:
różowe złoto lub stal, 42.5×14.3mm; szafirowy dekiel
Tarcza:
kremowa lub białą, nakładane indeksy z luminową, wskazówki (godzinowa i minutowa) pokryte luminową, totalizatory chronografu oraz tarcze kalendarza na godzinach 6, 9 i 12, wskazanie faz księżyca na godzinie 3
Pasek / bransoleta:
skóra aligatora typu Louisiana, w kolorze brązowym lub czarnym, zapięcie na trzpień
Wodoodporność:
30 metrów (3 atm)
źródło: Carl F. Bucherer
opracowanie: Łukasz Doskocz
opracowanie: Łukasz Doskocz
W roku 45 p.n.e., Sosigenes, astronom z
Aleksandrii, opracował podstawowe zasady dla kalendarza
używanego dzisiaj. On podzielił rok na dwanaście miesięcy: siedem
miesięcy po 31 dni, cztery miesiące po 30 dni i jeden 28
dni, otrzymując 365 dni w roku, a co 4 lata dodatkowo korygowano
rok dodając jeden dzień, dlatego średnia długość roku wynosiła
365,25 dnia. Później, system stał się rozpowszechniony na cały
znany świat dzięki wielkiemu rzymskiemu Imperatorowi Juliuszowi
Cezarowi. Jednakże, ten tak zwany kalendarz juliański zawierał
błąd 0.0078 dnia na rok. Ta niezgodność została poprawiona
w 1582 przez Papieża Grzegorza XIII. System, który otrzymał
imię po nim, wprowadza zasadę, że lata o numerach podzielnych
przez 100, ale nie przez 400, nie będą przestępne. Kalendarz
gregoriański jest używany do dzisiaj, jako podstawa i baza dla
pomiarów czasu.
Aleksandrii, opracował podstawowe zasady dla kalendarza
używanego dzisiaj. On podzielił rok na dwanaście miesięcy: siedem
miesięcy po 31 dni, cztery miesiące po 30 dni i jeden 28
dni, otrzymując 365 dni w roku, a co 4 lata dodatkowo korygowano
rok dodając jeden dzień, dlatego średnia długość roku wynosiła
365,25 dnia. Później, system stał się rozpowszechniony na cały
znany świat dzięki wielkiemu rzymskiemu Imperatorowi Juliuszowi
Cezarowi. Jednakże, ten tak zwany kalendarz juliański zawierał
błąd 0.0078 dnia na rok. Ta niezgodność została poprawiona
w 1582 przez Papieża Grzegorza XIII. System, który otrzymał
imię po nim, wprowadza zasadę, że lata o numerach podzielnych
przez 100, ale nie przez 400, nie będą przestępne. Kalendarz
gregoriański jest używany do dzisiaj, jako podstawa i baza dla
pomiarów czasu.
