Mont Antoine LeCoultre

Magdalena Kossakowska11.11.20093.12.20172 min. czytania

Pod patronatem Wielkiego Domu z la Vallée de Joux, zespół trzech alpinistów – szwajcarski przewodnik Stéphane Schaffter, oraz Apa Sherpa i Little Karim Balti – zdobył dziewiczy szczyt w Nepalu, który został ochrzczony jako Mont Antoine LeCoultre.

Trzy wyjątkowe zegarki Jaeger-LeCoultre stanowiły część wielkiej przygody: słynny Chronomètre Geophysic z 1958 roku, Master Compressor Extreme Lab z 2007 roku i trzeci nowy model, który zostanie zaprezentowany oficjalnie w styczniu 2010 roku.

W świecie, gdzie wszystko wydaje się być odkryte, zdobycie dziewiczego szczytu jest przedsięwzięciem, które wygląda jak słynne wyprawy prowadzone w połowie ubiegłego wieku, które zdobywały najważniejsze szczyty na świecie, jeden po drugim.

Stéphane Schaffter jest szwajcarskim wspinaczem, który zdobył legendarny filar Bonatt’iego, Apa Sherpa, ma na swoim koncie 19 wejść na Everest, a Little Karim, towarzyszył wielu wybitnym wspinaczom w ekspedycjach na szczyty położone powyżej ośmiu tysięcy metrów.

Ci trzej mężczyźni, którym przez całe ich życie towarzyszy nieposkromiony duch przygody, wiedzą, że granice istnieją po to, by je przekraczać. Na swoją przygodę wybrali zegarki Jaeger-LeCoultre.

Chronomètre Geophysic z 1958 roku

Obok Master Compressor Extreme LAB na wyprawę został wybrany, nie bez powodu, Chronomètre Geophysic z 1958 roku.

Chronomètre Geophysic jest jednym z najważniejszych historycznych modeli Jaeger-LeCoultre. To zestawienie wartości precyzji, trwałości i czystości estetyki. Model ten został stworzony dla naukowców International Geophysical Year (Międzynarodowy Rok Geofizyczny).

Całokształt badań międzynarodowych International Geophysical Year w dziedzinie geofizyki był prowadzony z inicjatywy Stanów Zjednoczonych, od 1 lipca 1957 roku do 31 listopada 1958 roku, zainspirowany ideą Lat Polarnych: 1882 i 1958. Przygotowania do Międzynarodowego Roku Geofizycznego trwały przeszło 5 lat.
W pracach Międzynarodowego Roku Geofizycznego uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy naukowców z 67 państw. Kładli oni podwaliny dla pełnego zrozumienia zjawisk naziemnych i kosmicznych. Międzynarodowy Rok Geofizyczny był szczególnym punktem rozwinięcia współpracy międzynarodowej na Antarktyce. Badania prowadzono m.in. w dziedzinach: geomagnetyzm, sejsmologia, dryf kontynentalny, aktywność Słońca, promieniowanie kosmiczne, długość i szerokość geograficzna, glacjologia, hydrologia, oceanografia, meteorologia i grawimetria.

Charakterystyka techniczna Chronomètre Geophysic Jaeger-LeCoultre odpowiadała potrzebom naukowców zarówno w stacjach polarnych, jak i w laboratoriach i łodziach podwodnych. Pierwotnie projekt zegarmistrzowski dotyczył „wytrzymałości we wszystkich testach”. Wrogość polarnego klimatu wymagała instrumentów pomiarowych i ludzi odpornych na pracę w ekstremalnych warunkach.
Chronomètre Geophysic został wyposażony w kopertę odporną na działanie pola magnetycznego. Jego dokładność, wytrzymałość, wodoszczelność i niezawodność uczyniła go symbolem doskonałości.

Efektem tego była inicjatywa mieszkańców Genewy oraz władz miasta, która miała na celu uhonorowanie osiągnięć amerykańskich atomowych łodzi podwodnych, które dotarły do Bieguna Północnego. Na prezent został wybrany właśnie model Chronomètre Geophysic.
16 grudnia 1958 roku, admirał F. B. Warder, dowódca łodzi podwodnych floty USA na Atlantyku, wręczył dwa Chronomètre Geophysic Jaeger-LeCoultre, dowódcom Nautilus i Skate: W. R. Anderson i J. F. Calvert. Ich podziękowania zostały przesłane do burmistrza Genewy.