Tomasz KiełtykaPodczas wystawy „Teleskop Galileusza – instrument, który zmienił świat”, Officine Panerai z dumą zaprezentowało Jupiterium.
Pokazane po raz pierwszy w historii w Muzeum Nobla w Sztokholmie Jupiterium, jest mechanicznym przyrządem, wskazującym pozycje gwiazd, Słońca, Księżyca i Jowisza. Wskazanie następuje względem miejsca na Ziemi, w którym znajduje się obserwator.
W centrum całości znajduje się Ziemia. Pozostałe ciała niebieskie przemieszczają się wokół niej.
Odkrycie Galileusza
System Jowisza składa się z czterech głównych satelitów, które Galileusz obserwował po raz pierwszy przez swój teleskop, a dziś znane są jako: Io, Europa, Ganimedes i Kallisto. Odkrycie to zostało ogłoszone w jego rozprawie „Sidereus Nuncius” (opublikowanej w marcu 1610) i miało rewolucyjny wpływ na historię myśli współczesnej.
Pierwsze empiryczne potwierdzenie istnienia gwiazd, które obracają się wokół ciała niebieskiego innego niż Ziemia, stanowiło podstawowe wsparcie dla heliocentrycznej teorii Kopernika.
Analiza m.in. zaćmień satelitów Jowisza, dała Galileuszowi możliwość sporządzenia tabel, które dostarczyły informacji pomocnych do obliczania długości geograficznych na morzu (co stanowiło to duży problem dla żeglarzy).
Jupiterium
Mechanizm Jupiterium ma tytanową podstawę i jest zasilany przez zegar z wiecznym kalendarzem, z 40-dniową rezerwą chodu. Wieczny kalendarz to jedna z najbardziej zaawansowanych komplikacji zegarmistrzowskich (określa dokładną datę: dzień, miesiąc i rok, bez konieczności jej ręcznego przestawiania nawet w roku przestępnym).
Wyprodukowane tylko w trzech egzemplarzach Jupiterium, składa się z kwadratowej, drewnianej podstawy, do której przymocowana jest szklana konstrukcja, zawierająca Ziemię i planety przytrzymywane przez tytanowe ramiona.
Zodiakalne gwiazdozbiory, zaznaczone na szklanej kuli, pokryte są warstwą substancji superluminova i pokazują jak można je zobaczyć z Ziemi.
tłumaczenie: Tomasz Kiełtyka
